Moet een Belg zijn Spaanse tweede verblijf in België aangeven?

Ja. Een Belg met een tweede verblijf in Spanje moet dat eigendom ook in België aangeven. Dankzij het dubbelbelastingverdrag België-Spanje geldt meestal een vrijstelling met progressievoorbehoud, maar de exacte berekening laat u over aan de notaris of een fiscaal raadgever.

Veel eigenaars van een Spaanse vakantiewoning gaan ervan uit dat ze fiscaal enkel met Spanje te maken hebben. Dat klopt niet. Als Belgisch rijksinwoner bent u belastbaar op uw wereldwijde inkomen, en dat omvat ook uw buitenlandse onroerende goederen. Een tweede verblijf in Spanje moet u dus in uw Belgische aangifte vermelden, ook al staat het goed in het buitenland en betaalt u daar al belastingen zoals de IBI of de IRNR.

Om te vermijden dat u tweemaal wordt belast op hetzelfde inkomen, bestaat het dubbelbelastingverdrag tussen België en Spanje. In de praktijk past België op buitenlandse onroerende inkomsten meestal een vrijstelling met progressievoorbehoud toe. Dat betekent dat het Spaanse onroerend inkomen zelf niet nog eens in België wordt belast, maar wel meetelt om het belastingtarief op uw overige Belgische inkomsten te bepalen. Uw globale tarief kan daardoor licht stijgen, zonder dat u effectief dubbel betaalt op de Spaanse woning.

Omdat de precieze uitwerking afhangt van uw persoonlijke situatie, van de aard van het gebruik (eigen gebruik of verhuur) en van de toepassing van het verdrag, is dit geen berekening om zelf op de achterkant van een envelop te maken. Easyhome wijst u op de aangifteplicht, maar verwijst voor het exacte bedrag en de correcte invulling uitdrukkelijk naar de notaris of een fiscaal raadgever. In Spanje zelf betaalt u ondertussen jaarlijks de IBI van ongeveer 0,4 à 1,1 % van de kadastrale waarde, en als niet-inwoner mogelijk de IRNR van 19 % voor EU-ingezetenen.

In één oogopslag