Nee. De registratierechten in Wallonië hangen af van het gebruik van het goed, niet van de nationaliteit of de woonplaats van de koper. Een expat betaalt 3 % voor zijn eigen en enige woning met domiciliëring binnen 3 jaar, en anders 12,5 %.
Een hardnekkig misverstand is dat buitenlandse kopers in Wallonië hogere registratierechten zouden betalen. Dat klopt niet. Het tarief wordt uitsluitend bepaald door het gebruik dat u van het goed maakt, en niet door uw paspoort of uw huidige woonplaats. Een expat en een Belg die identiek dezelfde woning met dezelfde bedoeling kopen, betalen dus exact hetzelfde tarief.
Sinds 1 januari 2025 geldt in Wallonië 3 % voor de eigen en enige woning. Die gunstvoorwaarde vereist wel dat u zich binnen 3 jaar in het goed domicilieert en die domiciliëring gedurende 3 jaar aanhoudt. Voldoet u daar niet aan, bijvoorbeeld omdat het om een tweede verblijf of een investering gaat, of omdat u elders gedomicilieerd blijft, dan geldt het standaardtarief van 12,5 %. Verhuurt u het goed, dan komt u als niet-inwoner bovendien in aanraking met de belasting der niet-inwoners (INR) bij de FOD Financiën.
Het is nuttig de regionale verschillen te kennen. Wallonië hanteert 3 % voor de eigen en enige woning; Vlaanderen past 2 % toe voor de eigen en enige woning, onder eigen voorwaarden; en Brussel werkt met een abattement, een vermindering van de belastbare basis. Voor een expat die zich effectief in Wallonië komt vestigen, is het tarief van 3 % dus perfect bereikbaar, net als voor een Belg. Wat telt, is de domiciliëring, niet de expatstatus op zich. Een Belgische notaris blijft in alle gevallen verplicht.
In één oogopslag
| Situatie | Tarief Wallonië |
|---|---|
| Eigen en enige woning, domiciliëring binnen 3 jaar | 3 % |
| Tweede verblijf of investering | 12,5 % |
| Koper blijft elders gedomicilieerd | 12,5 % |
| Verhuurd goed, extra | belasting der niet-inwoners (INR) |
| Ter vergelijking Vlaanderen | 2 % eigen en enige woning |
| Ter vergelijking Brussel | abattement op belastbare basis |