Welke kosten heeft een Waalse eigenaar bij het verhuren?

Een Waalse eigenaar draagt bij het verhuren onder meer de onroerende voorheffing, de grote structurele herstellingen, het onderhoud, een eventueel beheer- of makelaarsloon en het EPB-certificaat. Die kosten bepalen samen het verschil tussen het bruto- en het nettorendement.

Wie in Wallonië een pand verhuurt, kijkt best verder dan de ontvangen huur alleen, want de kosten aan de kant van de eigenaar bepalen het echte rendement. De belangrijkste terugkerende kost is de onroerende voorheffing, de jaarlijkse gewestelijke belasting berekend op het kadastraal inkomen, die op de eigenaar rust. Voor een bebouwd onroerend goed dat aan een natuurlijke persoon voor privégebruik verhuurd wordt, gebeurt de basisberekening op het geïndexeerde kadastraal inkomen vermenigvuldigd met 1,4.

Daarnaast draagt de eigenaar de grote, structurele herstellingen en een deel van het onderhoud, terwijl de huurder de verbruikskosten en het klein onderhoud draagt. Wie het verhuurbeheer uitbesteedt, betaalt een beheer- of makelaarsloon. Er zijn ook eenmalige of periodieke kosten zoals het EPB-certificaat, dat bovendien de indexatieruimte beïnvloedt, en eventuele kosten bij huurleegstand tussen twee huurders.

Het contra-intuïtieve punt voor beginnende verhuurders: het brutorendement, de jaarlijkse huur gedeeld door de aankoopprijs, geeft een te rooskleurig beeld. Pas na aftrek van de voorheffing, het onderhoud, het beheer, de huurleegstand en de overige lasten blijkt het nettorendement, dat de echte indicator is. Voor de precieze fiscale behandeling en de exacte bedragen is bijstand aangewezen; verzin geen cijfers die niet vaststaan. In Brussel en Vlaanderen gelden eigen belastingregels. Easyhome brengt de verhuurkosten in kaart voor eigenaars in Wallonië.

In één oogopslag